داروی  انسانی موجود در محیط دارای یک پتانسیل برای اثرات نامطلوب بر موجودات غیرهدف میباشد. "فرضیه read-across" تصریح میکند که داروها، اثرات بیولوژیکی مشابه در گونه های موازی با انسان (به عنوان مثال ماهی) نشان میشود؛ در صورتیکه هدف مولکولی حفظ شده باشد و غلظت موثر دارو به حداکثر خود برسد (Cmax). ما این فرضیه را با ارزیابی این مساله که ایبوپروفن، یک مهارکننده غیرانتخابی آنزیم پروستاگلاندینها و سیکلواکسیژناز (COX) است و میتواند همانند اثر اصلی آن در انسان روی ماهی هم در غلظت پلاسما مقایسه ای داشته باشد، تست نمودیم. ...................
غلظت ایبوپروفن پلاسما و سطوح pGEM تا حد زیادی بین افراد متفاوت است. در ماهی در معرض 9 میکروگرم ایبوپروفن در لیتر، زمانی که غلظت ایبوپروفن میانگین پلاسما 224 برابر زیر Cmax بود، هیچ تغییری در سطح pGEM مشاهده نشد.